Piesza pielgrzymka na św. Górę Grabarkę 2021

Bractwo Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej

Z Białegostoku już po raz 36 wyruszyła piesza pielgrzymka na św. Górę Grabarkę organizowana przez Bractwo Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Wzięło w niej udział około 200 osób. Pątnicy pokonali pokonali ponad 130 kilometrów, aby wziąć udział w uroczystościach święta Przemienienia Pańskiego na św. Górze Grabarce.

fot. Aleksander Wasyluk

VII Piesza Pielgrzymka do Poczajowa

W tym roku już po raz siódmy wyruszy piesza pielgrzymka do Poczajowa. Pielgrzymi przejdą prawie 500 kilometrów, aby wziąć udział w uroczystościach ku czci Poczajowskiej Ikony Matki Bożej. O szczegółach tegorocznej pielgrzymki rozmawiamy z panią Ewą Rygorowicz.

Piatienka to niewielka miejscowość niedaleko Zabłudowa, której historia sięga początków XVIII wieku. Co roku w każdy dziesiąty piątek po Wielkanocy do tego miejsca przybywają pielgrzymi, aby wspólnie się modlić. O zbliżającej się pieszej pielgrzymce, która z Białegostoku do Piatienki wyruszy już po raz osiemnasty rozmawiamy z organizatorem Sławomirem Nazarukiem.

2 maja z Białegostoku do Zwierek wyruszy piesza pielgrzymka na uroczystości ku czci św. męcz. mł. Gabriela. O tradycji pielgrzymowania i tegorocznym święcie patrona dzieci i młodzieży rozmawiamy z o. Piotrem Omelczukiem – opiekunem duchowym Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko Gdańskiej, a także Anetą Turowską – przewodniczącą bractwa.

Serdecznie zapraszamy Państwa do wysłuchania rozmowy z panią Ewą Rygorowicz, inicjatorem pieszej pielgrzymki, w powojennej historii Polski, do Ławry Zaśnięcia Matki Bożej w Poczajowie.

– Nie ma słów, aby wyrazić, jak wiele szczęścia odczuwają pielgrzymi, gdy po dwunastodniowej wędrówce zobaczą kopuły Poczajowskiej Ławry! Zawsze szukałam dobrego porównania, niestety chyba takie nie istnieje. Co czuje człowiek, który ma wrażenie, że idzie z Bogiem za rękę? Nikt, kto nie jest wystarczająco odważny i wierny miłości Bożej, nie jest w stanie tego pojąć. Dzięki modlitwom do Matki Bożej, w tym roku po raz piąty znalazło się trzydzieści jeden niezwykle odważnych osób, które wbrew wszystkim przeciwnościom losu postanowiły się nie poddawać i walczyć o siebie w Boskiej armii aniołów.

I tak 23 lipca 2017 roku po raz piąty z Soboru Świętej Trójcy w Hajnówce, z błogosławieństwa metropolity Sawy wyruszyła piesza pielgrzymka Hajnówka – Poczajów. Dni były niezwykle gorące. To pierwszy raz, kiedy codziennie temperatura dochodziła do 40, a nawet 45 stopni. Jednak Matka Boża okrywała nas swoim omoforem i nie sprawiało to nam wielkiego problemu. Codzienne liturgie oraz modlitwy czytane i śpiewane podczas Boskiego marszu powodowały, iż dni mijały niezwykle szybko. Nim się obejrzeliśmy, to był już ten wielki dzień. Kopuły ławry rozświetlały naszą drogę niczym pierwszy promyk wschodzącego słońca, jak złoty dywan do Królestwa Niebieskiego. Na twarzach ludzi widniała radość, upojenie i oczekiwanie. Wszyscy: Polacy, Ukraińcy, Białorusini, Gruzini i pozostali, jak jedna wielka rodzina, zespoleni i zgrani maszerowali do wspólnego celu – Ławry Poczajowskiej. Ostatniego dnia, Bóg nade wszystko pokazał nam swoją obecność wśród naszych braci i sióstr. Przede wszystkim zrozumieliśmy to, kiedy pierwszy raz na niebie pojawił się krzyż. Wszyscy razem zaśpiewaliśmy: Krestu Twojemu pokłaniajemsia Władyko i Swiatoje Woskresienije Twoje sławim. Hymn Krzyża Pańskiego udało nam się zaśpiewać jeszcze jeden raz, tuż przed samą ławrą, gdy na obłokach niebiańskich znów pojawił się krzyż, dowód na obecność Bożą wśród nas. Tak bardzo zachwyciliśmy się miłością Bożą, że po dwunastu dniach upału Matka Boża nagrodziła nasz ciężki wysiłek malutkimi kropelkami perlistego deszczu, który ochłodził i obmył nasze zmęczone upałem ciała. Nikt się nie spodziewał tak wielkiej nagrody od Opatrzności Bożej, która na koniec naszej pielgrzymki pobłogosławiła nasze ciała i dusze.
Marta Rygorowicz

– W imieniu pielgrzymów i swoim chciałabym bardzo podziękować, przede wszystkim, naszemu metropolicie Sawie za udzielone błogosławieństwo i za zaufanie jakim nas obdarzył, proboszczowi parafii Świętej Trójcy o. Michałowi Niegierewiczowi za wzięcie pod swój omofor naszego małego stada. Ojcu Sławomirowi Awksietijukowi, proboszczowi parafii Opieki Matki Bożej w Dubiczach Cerkiewnych oraz parafianom za udzieloną, po raz kolejny, szczodrą gościnność. W końcu dziękuję o. Mikołajowi Kiełbaszewskiemu oraz parafianom wsi Suchowolce za udzieloną gościnność i wzięcie pod swój dach naszych pielgrzymów.

Składam serdeczne podziękowania sponsorom i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przyczynili się do tego, iż po raz piąty, w powojennej naszej historii, mogliśmy pielgrzymować do Poczajowskiej Ikony Matki Bożej. Procesja (krestnyj chod) idąc, oświęca nasze miasto, wsie i drogi. I pewnie nie zdajemy sobie z tego sprawy, jakie to jest ważne. I ten bagaż duchowy, jaki pielgrzymi niosą na swoich plecach, modlitwy za naszych ojców duchownych, za naszych bliskich, przyjaciół i tych, którzy proszą po drodze, podsuwają karteczki. Ten bagaż czasami nas przerasta, bo trud modlitwy jest chyba najcięższą sprawą w życiu. Jednak tak dużo ludzi podejmuje ten trud. Z naszego małego stada, które wyszło 23 lipca pieszo do Poczajowa, urosła drużyna, 1800 osób doszło do ławry. Ta pielgrzymka przeszła wszelkie oczekiwania. Dziękuję Bogu i Matce Bożej!

Ewa Rygorowicz